Ut zal ongeveer een jaartsie of 5 leden wesen. Pak um beet maart 2020. Ut was ut begin vanne coronatiid. Ik kreeg plots un apke van de leider/anvoerder van ut 45+ team van fc Harlingen. “Suust ankommende vrijdagavond oek met wille doen met de 45+?”, groetjes Erik Zandberg.
Nou must weten dak al ruum 1,5 jaar an ut solliciteren weest bin om uberhaupt met te doen met dat ploegke. Als ik Erik tegenkwam inne kantine of op ut voetbalveld, dan vroeg um telkens of ik oek een keer met mocht speule? Het antwoord van Erik was steevast: Nou Beuker seun, ut kan om mij wel, maar we hewwe genoeg! Of “Nou Beuker, bist nog niet anne beurt, er binnen eerst anderen an de beurt die ut al langer willen”. Ik durfde bijna niet meer te vragen om vooral maar niet meer teleurgesteld te wurden. Maar nu kwam Erik dus zelf! Ik werd dur gewoan un bitsie zenuwachtig van en als ik dur nu an terugdenk, wurd ik suver “melankeliek” (Suu Wiebe van Diek segge at ut over vroeger ging).
Dus we togen die vrijdagavond richting Dronriep, waar we teugen de plaatselijke fc antraden, maar oek teugen AVC, Foarut en at ik mie goed herinner oek teugen Blauw-Wit. As jonkje van 46 zat ik der dan eindelijk tussen de corrifeeen vanne 45+ in. In de kleedkamer zaten oek de volghende illustere figuren: Kerst Heida, Eelco van der Schaaf, Anne Dijkstra, Bert Erents, Simon Vuyck, Peter Outhuyse, Jonny Homminga, Simon Koornstra, Nicky Dekker en uiteraard speler/leider Erik Zandberg. Ik hoop dak ik niemand bin vergeten, want teugen sun groep kerels keekst as jonkje van 46 jaar toch teugenop! Dan vergeest wel us wat.
Ut wudde un memorabele avond, Ik weet niet iens meer hoe we speult hewwe die avond, maar ik kan mie nog wel herinneren dat we un ge-wel-di-ge derde helft hewwe hat. Ut was su gesellig dat de dienstdoende terreinbeheerder van Dronriep ons midden inne nacht de kleedkamer uut stuurde. Ivm de Corona was de kantine na afloop van ut voetbal dicht bleven, waardoor we hadden besloten om de evaluasie van ut voetballen inne kleedkamer te doen. Onder ut genot van un hapke en un drankje, duurde dat allemaal wat langer dan vooraf gedacht. Die beste man wees ons uuteindelijk s’nachts de deur. Hij gaf ons nog even in nette woorden met dat ie nog nooit “sukke aardige” jonges had sien.
Buten disse eerste kennismaking met de heren vanne 45+ binne er anekdotes genoeg om te vertellen. Su het Eelco van der Skaaf ut wereldrekord lange afstand struukele verbeterd. Dit rekord staat inmiddels op sun 42 meter. Hij begon te strukelen linksvoor bij ut doel van ons selluf en Eelco eindigde sien struukelpartij 42 meter verder halverwege de helft van de teugenstander. We hewwe met sien allen de volle 20 seconden dat dit diirde met klamme handen staan af te wachten of ie suu vallen of dat ie staan suu blieve. Gelukkig voor iedereen bleef Eelco oppe been, want ut had raar af kunnen lopen.
Su binne we oek un paar keer kampioen wirden, maar daaruut is bleken dat Peter Outhuyse niet de meest fotogenieke ploegmaat is. Dat is oek onderbroeken lol, maar we hewwe daar veul plezier om.
En dur is oek un categoerie speulers die enkel de warming-up metdoen om daarna gedouched en wel als supporter langs de lijn te staan, maar dat kan iedere treinmachinist natuurlijk gebeure. 😉 Maar goed, dat is inmiddels een jaarke of 5 leden. Sindsdien binne dur ruumskoats nije speulavonden weest en is ut voor ons allen un uitsie waar we naar uutkieke!
An ut eind van ut vorige voetbalseizoen, kwam Erik Zandberg, die uuteraard nog steeds leider was van ut spul, naar mie toe of ik niet samen met hem de honneurs waar wuu nimme. Nou gien probleem natuurlijk. Ik bin toch wel van de partij, dus die paar appkes voor un wedstried en hier en daar wat vervoer regelen dat wuu ik wel samen met Erik doen. Dus dat was snel regelt.
Niet lang daarna, de vraag van Erik of ik oek volledig de scepter wuu gaan swaaien bij de mannen vanne 45+. Toen twiefelde ik toch, want ut binne natuurlijk wel erg grote skoenen te vullen! Erik had hem selluf, maar oek ut team al verskillende keren naar un eenzame hoogte dirrigeert, wat inne aflopen jaren een aantal keren un kampioenskap had oplevert.
Naast de verantwoording over ut ploegke kreeg ik oek un aantal nevenactiviteiten erbij. Se binnen je dan oek geliek verantwoordelijk over de hardheid vanne intrapballen. De waterflessen mutte vult wirden (niet te koud, maar oek zeker niet te warm water). Ik kreeg geliek de kledingtas met (niet warmer dan 60 graden wassen zei Erik!!!!) en last but not least, Erik was in ut bezit van un heel bijzonder waardevolle spullen tasje incl. portemonnee. Dat waren collector items, die al generasies lang bij de 45+ anwezig is.
Alles met elkaar dus un heule verantwoording en Erik had de lat dus errug hoog neerleit, maar goed wie A seit mut oek B segge. Dus ik ben ut nije seizoen begonnen met iets meer spanning dan anders. Op ut moment van dit skrieven sit de eerste seizoenshelft dur op en ik mu eerlijk segge dat we ut dur redelijk goed vanaf hewwe brocht. De shirts passen nog, we maken nog steeds gebruuk van ut “bijzondere waardevolle spullen tasje incl portemonnee, niemand het klaagt over te harde of te zachte ballen en er is oek geen geklaag weest over de temperatuur van ut water innen flessen.”
Al met al binnen de randverskienselen allemaal goed gaan. Maar waar ut oek om gaat, zelfs at je ouder binnen dan 45 is ut voetballen selluf. Oek dat is goed gaan! We binnen kampioen wurden met redelijke voorsprong en we binnen daarbij su goed as allemaal oek heel bleven. Dur binnen alleen un paar kleine en iets grotere blessures te noteren weest.
Un ieder zal daarvan herstelle en verder staat mie eigenlijk niks op ut netvlies. Ik wuu alleen nog even segge dat we un hartstikke leuke eerste seizoenshelft hewwe had, ondanks dat de grote leider ons heeft achterlaten. Ut smaakt zeker naar meer en we kieke oek uut naar de 2e helft van ut seizoen.
Peter