Na de heerlijke 5-3 overwinning van vorige week op Heerenveense Boys reisde fc Harlingen JO13-1 vorig weekend met vertrouwen af naar Leeuwarden. Die zege was meer dan welkom voor dit team, dat iedere week met veel passie en plezier speelt. Maar als de resultaten lang uitblijven, dan zakt het plezier natuurlijk ook wat weg. Juist daarom deed die overwinning zichtbaar goed. Het harde werken werd eindelijk beloond.
Dat vertrouwen kon JO13-1 goed gebruiken, want in Leeuwarden wachtte een flinke uitdaging. Tegenstander Leovardia JO13-2 had pas twee wedstrijden gespeeld, maar daarin meteen indruk gemaakt. Heerenveense Boys werd met liefst 17-2 verslagen en ook Blauw Wit ’34 moest eraan geloven: 14-3. Dan weet je vooraf al dat je aan de bak moet.
De trainers Nick, Ronin en Evan kozen daarom voor een tactische zet en stuurden het team het veld in met een 4-5-1 formatie. Een systeem dat nog niet eerder was gespeeld, dus ergens ook een klein gokje. Achteraf bleek het een keuze waar niemand spijt van kreeg.
Om 08:30 uur liet de scheidsrechter de bal voor het eerst rollen en Harlingen zat er direct bovenop. Zodra Leovardia op de helft van Harlingen kwam, werd er fanatiek druk gezet. Aanvallen van de thuisploeg werden daardoor vroegtijdig onschadelijk gemaakt. Een losse flodder werd bovendien prima verwerkt door Joey, die alert begon aan de wedstrijd.
Maar ook aanvallend liet Harlingen meteen zien dat er wat te halen viel. Vooral in de counter kwam de ploeg er uitstekend uit. Sterker nog: de eerste grote kans was voor Harlingen. Leroy kwam knap langs zijn man en haalde uit, maar zag zijn inzet op de paal belanden. Het was een moment dat later nog vaker symbool zou staan voor deze wedstrijd: Harlingen zat er dicht op, héél dicht op.
Ook Danny meldde zich nadrukkelijk. Met een schot uit de tweede lijn liet hij de lat trillen. De bal stuiterde daarna vlak voor de lijn weer omhoog. Iedereen voelde het al: de openingstreffer hing in de lucht. Alleen viel die even later aan de andere kant. Na slordig uitverdedigen achterin profiteerde Leovardia en stond het ineens 1-0.
Toch was het knappe van Harlingen dat de ploeg de rug direct weer rechtte. Geen paniek, geen twijfel, maar gewoon weer op zoek naar de aanval. En dat werd al snel beloond. Twee minuten later kwam een afgeslagen bal voor de voeten van Rutmer, die niet twijfelde en met een prachtig afstandsschot de keeper verraste: 1-1.
De wedstrijd golfde daarna heerlijk op en neer. Harlingen was absoluut niet de underdog die zich alleen maar hoefde te verdedigen. Integendeel: de ploeg deed volwaardig mee en bleef gevaarlijk. Alleen de afwerking en een beetje pech hielden een voorsprong tegen. De paal stond opnieuw in de weg, waar Harlingen eigenlijk meer verdiende.
Vlak voor rust volgde helaas een kleine domper. Een afstandsschot van Leovardia werd onderweg nog van richting veranderd door een voetje, waardoor Joey kansloos was en de bal in de verre hoek vloog: 2-1. Een zure treffer, zeker gezien het spelbeeld van de eerste helft.
Toch mocht Harlingen met opgeheven hoofd de kleedkamer in. Achterin werd keihard gewerkt tegen snelle spitsen en beweeglijke vleugelspelers. Vooral een speelster van Leovardia had een aantal knappe acties in huis, maar keer op keer stonden daar Rohan, Jayden, Jildert en Filip tegenover om orde op zaken te stellen. Voor Filip eindigde de wedstrijd helaas op pijnlijke wijze. Nadat er op zijn enkel werd gestaan, moest hij naar de spoedeisende hulp. We wensen hem uiteraard veel sterkte en een voorspoedig herstel toe. Guus kwam als vervanger binnen de lijnen en nam zijn plek verdienstelijk over.
In de rust konden zowel spelers als staf terugkijken op een geslaagde eerste helft. De boodschap was duidelijk: geconcentreerd blijven, hard voor elkaar werken en vooral blijven geloven in een goed resultaat.
En die woorden werden direct na rust in daden omgezet. De tweede helft was nog maar net begonnen of Milan dook op met zijn snelheid. Hij haalde uit en schoot de bal hoog in het net: 2-2. Een fantastische start van het tweede bedrijf en opnieuw een beloning voor de vechtlust van Harlingen.
Leovardia bleef gevaarlijk en wist opnieuw op voorsprong te komen: 3-2. Maar ook deze klap kwam Harlingen razendsnel te boven. Nog geen twee minuten later stond Milan opnieuw op de juiste plek. Een inzet van Leroy werd door de keeper wel gekeerd, maar niet goed verwerkt. Milan reageerde het snelst en schoof de bal beheerst laag in de hoek: 3-3.
Op dat moment was het duel volledig in balans en mocht Harlingen echt hopen op een stunt. De ploeg stond uitstekend georganiseerd, vocht voor iedere meter en liet zien hoeveel ontwikkeling er in deze groep zit.
Het grootste leermoment van de ochtend zat hem uiteindelijk in de volgende treffer van de thuisploeg. Een hard schot van Leovardia kwam op de lat en stuiterde vervolgens op of bij de lijn weer terug het veld in. Of de bal helemaal over de lijn was, konden wij vanaf de kant niet goed beoordelen. De scheidsrechter wel: hij was overtuigd en kende het doelpunt toe. 4-3.
Daarna zag je dat Harlingen het mentaal even moeilijk kreeg. De kopjes gingen iets naar beneden en het gezamenlijke druk zetten viel weg. Juist daarin zit voor dit team nog veel groei: ook bij tegenslag de rug recht houden en blijven voetballen zoals daarvoor. Leovardia maakte daar dankbaar gebruik van. Via de zijkant kwam hun spits door, dribbelde eenvoudig voorbij en schoot hard en hoog raak in de korte hoek: 5-3.
In de slotfase werd duidelijk dat de tank langzaam leeg raakte. Er werd gevochten voor elke bal, maar de vermoeidheid begon mee te spelen. Daardoor werden er op sommige momenten ook wat onnodige overtredingen gemaakt. Harlingen kwam zelfs nog goed weg toen de scheidsrechter geen penalty gaf aan de thuisploeg.
Ondertussen bleef er gewerkt worden binnen de ploeg. Jayden werd gewisseld, waarna Rohan het als laatste man goed oppakte. Sven had zich de hele wedstrijd het schompes gelopen en kreeg zijn verdiende rust na een enorme arbeidsetappe.
In de laatste minuten liep de score nog verder op. Leovardia scoorde verdienstelijk de 6-3 en ook de 7-3 viel nog, waardoor de eindstand uiteindelijk wat geflatteerd uitviel. Want wie de wedstrijd had gezien, weet dat Harlingen veel beter voor de dag kwam dan die cijfers doen vermoeden.
Na afloop was het tijd voor handen schudden, evalueren en vooruitkijken. De leermomenten werden kort besproken, maar bovenal overheerste ook trots. Trots op de inzet, trots op het voetbal en trots op de ontwikkeling die dit team doormaakt. Want ondanks de nederlaag liet fc Harlingen JO13 zien dat het groeit. In strijdlust, in tactisch inzicht en in geloof in eigen kunnen.
En dinsdag? Dan gaan we gewoon weer lekker voetballen.
