• fc Harlingen – Düsseldorf Takeover

    21 aug 2025

  • Het weekend van 8-9-10 en 11 augustus reisden het eerste en tweede elftal van fc Harlingen af naar Düsseldorf voor een geslaagd teamweekend. De organisatie lag in handen van Siefko Jager en Pieter Wesseloo, die alles tot in de puntjes geregeld hadden. Tekst: Siefko Jager

    Vrijdag – De reis en de eerste biertjes

    Vrijdagmiddag om 12:30 vertrokken we vanaf ons sportpark. De auto-indeling stond al in de groepsapp, dus iedereen wist waar hij moest zijn (ja toch?). We hadden wat extra ruimte aangezien de gebroeders Attema helaas niet mee konden i.v.m. ziekte (RIP). Toch waren er nog wat laatste supermarktbezoekjes nodig voor proviand en nam Yassin een kleine omweg via Sneek en Joure. Het gevolg: we waren elkaar al snel kwijt. Pas in een Duitse file kwamen we elkaar weer tegen. Onderweg moest er opvallend vaak gestopt worden want sommige blazen bleken ter grootte van een kikkererwt, maar uiteindelijk verliep de reis voorspoedig.

    Bij aankomst in het hotel zat het grootste deel van de groep al in de lobby te genieten van een ijskoude Bitburger. Na een snelle opfrisbeurt trokken we richting de binnenstad voor de eerste activiteit: een brouwerijentocht onder leiding van Lina en Asli van Düsseldorfer Kompass. Düsseldorf staat bekend om zijn Altbier en dat hebben we geweten. Drie brouwerijen verder, inclusief proeverijen en een afsluitende quiz, zat de stemming er al goed in. De winnende ploeg ging naar huis met een gesigneerde ansichtkaart van de gidsen. Het officiële programma zat er rond negen uur op, waarna iedereen zijn eigen weg vond in de stad. Op advies van de tourguides moesten we nog wel een Killepitch halen. Wat is Killepitch? Ze noemen het ook wel ‘Jägermeister on crack’. Dan kun je de rest zelf wel invullen…

    Zaterdag – Voetbal en avondprogramma

    Zaterdagochtend stond in het teken van de wedstrijd: Fortuna Düsseldorf – Hannover 96. Een wedstrijd die om 13:00 begon (volgens sommigen een rampzalig tijdstip). Met de metro naar het andere eind van de stad, zo’n drie kwartier reizen, zonder airco bij een temperatuur van 29 graden. Bij aankomst leek het alsof we zelf al een wedstrijd hadden gespeeld.

    De fouillering ging voorspoedig. Imro had zijn fakkels thuis gelaten en eenmaal binnen hebben we hem niet meer gezien. Hij heeft alleen maar staan zwaaien met zijn pianovingers naar het uitvak, net als bij Cambuur. Waar je in Engeland niet mag drinken op de tribunes en je in het amateurvoetbal ook niet meer een biertje mag nuttigen langs het veld, hebben ze in Duitsland wat prachtigs bedacht. In plaats van zelf naar de bar te moeten, liepen er kerels met complete vaten op hun rug langs de tribunes om Altbier te tappen. De wedstrijd zelf was dramatisch, waardoor sommigen hun ogen even dicht deden. Voor Sytze voelde de sfeer echter vertrouwd: trommels, een megafoon en publiek dat voor het eindsignaal al vertrok – bijna alsof hij in de Arena zat.

  • Na de wedstrijd koos de ene helft voor de tram en de andere helft voor een taxi terug. Op Hessel moesten we even wachten aangezien hij nog bij de fanshop stond. Uiteindelijk belandden we allemaal weer bij het hotel. ’s Avonds aten we gezamenlijk bij een pizzeria vlakbij het station. De recensies varieerden, maar volgens mij was dit het meest culinaire wat men dit weekend gegeten heeft. Daarna dook de groep de kroegen in waar Nils zijn liefde voor Limoncello meer dan kenbaar maakte en na een paar rondes liepen we richting het centrum om het eten te laten zakken. De meeste Harlingers eindigden in de Kuhstahl, waar het tot in de late uurtjes gezellig bleef. Omdat ik als enige wist wat we de volgende dag gingen doen (al begon die activiteit pas in de middag (13:30)) was het ook voor deze best-seller writer welletjes geweest en ben ik huiswaarts gekeerd. Een aantal dachten daar anders over en hebben goed gebruik gemaakt van de uren die een dag telt, waaronder Mart. Daarover later meer…

    Zondag – Pilates, yoga en herstel

    Het voordeel van ons hotel, het Holiday Inn Express, was dat het ontbijt inbegrepen was. Tot verrassing van velen zat de ontbijtzaal zondag goed vol. Dat was ook nodig, want de derde activiteit stond gepland: een les Pilates en yoga bij The Move Düsseldorf. Iedereen moest grip-sokken en sportschoenen meenemen. Twee man waren wat later. Yassin stond om 12:45 nog te douchen en Mart lag nog op bed en had tegen Connor gezegd dat hij de activiteit even over sloeg. Dat vond ik persoonlijk een beetje te makkelijk. Hij mag dan wel het gedrag hebben van een pensionado, met zijn karakter is niks mis mee. Ik kreeg het kaartje van de kamer van Mart & Connor en bij het openen van de deur kwam de zure geur mij al tegemoet. En daar lag hij: gemummificeerd in zijn dekens in bed terwijl het buiten 27 graden was. Ik weet niet wat ze die jongen hebben gegeven maar hij heeft het maar ternauwernood overleeft. Bij de vraag of hij vanmiddag/vanavond wel naar huis kon rijden antwoordde Mart op zijn Beuker’s: “As ik eenmaal die rotonde op ried kom ik er nooit meer vanaf.”. Hierna heb ik hem maar met rust gelaten. Ik heb nog nooit zo’n zielig hoopje mens gezien, alhoewel, Remko in het AZ-stadion heel dichtbij komt…

  • Zondag was ook de dag dat een deel van de groep naar huis ging. Het was even spannend of Mart wel wakker zou worden want tijdens onze Pilates les en nog een aantal uren daarna leek het erop dat Mart zijn dag vol zou maken op het toilet. Maar toen alle hoop verloren was kwam hij daar toch ineens tevoorschijn uit de lift. Alsof er niks aan de hand was. Nooit geweten dat die Franekers zo goed in toneel spelen zijn.

    Nadat iedereen was uitgezwaaid, gingen we met de overgebleven groep (zonder de jongste jeugd, die in het hotel bleef) richting het centrum. Aan de Rijn vonden we een terras en bestelden daar een paar rondes drank en pizza’s. De bediening was echter dramatisch: duur bier, chagrijnige gezichten en tot overmaat van ramp durfden ze ook nog om fooi te vragen. Die kregen ze natuurlijk niet. Tip: ga nooit op de terrassen aan de Rijn zitten.

     

  • Gelukkig vonden we daarna een veel betere plek, een gezellig kroegje aan de Kurzstraße. Daar konden we heerlijk buiten zitten met ons eigen fustje bier. Toen het terras sloot, verhuisden we naar binnen, maar al snel bleek dat ook de kroeg dichtging. Omdat ons fust nog niet leeg was, wilden we dat meenemen, maar daar werd helaas een stokje voor gestoken. Na wat doelloos rondstruinen op straat werd het er niet gezelliger op en besloten we terug te keren naar het hotel. Daar zette een deel van de groep de avond nog voort, maar wat daar allemaal is gebeurd blijft een mysterie – ik lag namelijk al heerlijk in mijn bed.

    Maandag – Terugreis met obstakel

    Waar het ontbijt in het weekend tot 11:00 doorliep, sloot het op maandag al om 10:00. Dat had niet iedereen meegekregen, waardoor een tiental jongens pas ná sluitingstijd beneden verscheen. Na het ontbijt vertrokken de auto’s één voor één zodra ze compleet waren. Lucas had pech: Frank had het de avond ervoor wel erg laat gemaakt en probeerde zijn slaaptekort in te halen. Samen met Nils en Pieter reed ik terug, dit keer met Imro in plaats van Yassin (die zondag al naar huis was gegaan). Imro had net een nieuwe auto gekocht en wilde die natuurlijk even uittesten op de Autobahn. Helaas hielden de banden het minder goed vol: nog geen tien minuten buiten Düsseldorf stonden we met een lekke band. Gelukkig kwamen we tot stilstand op een mooi stukje snelweg, waar we twee uur konden bijkomen tot de bergingswagen arriveerde. Omdat de Liwwadder voor ‘speciale sportbandjes’ had gekozen, duurde het nog eens twee uur voordat er vervangende exemplaren geregeld waren. Daarna ging het in recordtempo terug naar Nederland.

    Terugblik

    Al met al was het een fantastisch weekend vol gezelligheid, voetbalhumor en teambuilding. Het was niet alleen een mooie afsluiter van het afgelopen seizoen, maar ook een prima start van het nieuwe. De eerste voorbereidingen zijn al getroffen en de band tussen de spelers is nog hechter geworden.