Walking Football belevenissen
Laatste nieuws Heb je iets te melden of wil je een verslag sturen?
Klik hier voor meer informatie
18nov
Leuke wedstrijd tussen fc Harlingen JO9-1 en Stormvogels/Arum JO9-1

Leuke wedstrijd tussen fc Harlingen JO9-1 en Stormvogels/Arum JO9- 1… lees verder

18nov
17nov
fc Harlingen JO19-1 speelt gelijk

fc Harlingen JO19-1 speelt gelijk Weer stond er een uitwedstrijd… lees verder

meer nieuws

Walking Football belevenissen

Walking Football belevenissen
HARLINGEN – ’t Was woensdagmorgen gelukkig knap weer om te trainen. Trainer Marcel was d’r oek weer. Hij had vorige week ’n ontsteking an sien heup en ik kan jumme uut ervaring vertelle dat dit niet prettig is. Begin december hoopt hij ’n nieuwe heup te krijen. Daar sal die vast van opknappe. Tenminste dat is mien ervaring en su segge oek dat je d’r ’n stuk knapper van wudde.

Door Ubbo Posthuma

Dus vorige week hadden we gien trainer. Gelukkig wierp Guus van Hurck zich op om ons te trainen. Nou dat sal wel ’n mooi zooitje wudde, was de gedachten bij veul knapen. Nou mooi niet. D’r viel niet met Guus te spotten. “Vreet houwe en speule”, liet hij in onvervalst Harlingers wete, as d’r weer een begon te zeuren. We hewwe dan oek veul meer achting voor Guus kregen. Sommigen noemden hem al de ‘kleine generaal’, refererend an Dick Advocaat.
Romke Keur was oek even uut de roulatie, al was hij d’r wel even om te kieken. Opereert an sien ogen, en dan mut je even rust houwe. “Hef nooit weten dat dit gras su mooi groen was”, liet Romke ontroerd wete.

Nou Jopie Sopacua was oek weer terug van vakantie. Op ’t Griekse eiland Korfu het die de boel op stelten set. Hij vloog, althans dat wudde seit, met de Engelse vliegmaatschappij Thomas Cook. Heen ging wel, maar terug wudde ’n probleem. De bende was failliet. Joop en sien vrouw wuuden uiteraard naar huus terug, maar ja je kanne dat hele eind moeilijk zwemme. Dus verzon Joop ’n list. In ’t dichte woud op ’t eiland verzamelde hij banane bladeren en rietstengels. Nee, natuurlijk mocht dat niet, beschermd natuurgebied. Maar daar gaf Jopie niks om. En jumme gelove ’t miskien niet, maar hij bouwde van al dat spul ’n kleine kano om daarin de oversteek in te wagen. Sien vrouw wilde eigenlijk niet met, omdat ze sien bouwkunsten niet vertrouwde. Om ’n huuske van Lego te bouwen is voor hem al moeilijk genoeg. Maar ze stapte toch maar in. Twee peddels had die in ’n speulgoedzaak kocht. Maar nog gien twee en ‘n halve kilometer op zee roeiend, brak een van de peddels. En oek de boot begon oek nog ‘s te lekken. “Verzin asjeblieft ’n list”, liet sien vrouw angstig wete. Dus dook Jopie in zee met ‘n panty van sien vrouw om de hals, waarbij de andere kant an ’t bootsje vast zat. Al zwemmend kwam hij drie uren later doodop bij ’t strand. Maar daar stond de politie hem al op te wachten. Die dochten dat d’r weer ’n vluchteling an land kwam. Hij het anderhalf uur op ‘t politiebureau lulle mutten as Brugman, om die lui d’r van te overtuugen dat die uut Harlingen kwam. Sien geluk was dat hij ’n officiële clubcard van fc Harlingen sien late kon. Gelukkig konden ze meteen dezelfde dag op ’n KLM vliegtuug stappe.

Eenmaal op Schiphol, waar hij via de trap ’t vliegtuug verliet, boog Joop ‘m naar voren en ging op sien knieën sitte. “Jezus wat doe je nou”, riep sien vrouw met ’t skaamrood op haar kaken. Even later kuste Joop de grond, su blied was hij om weer in Nederland te wezen. “De liekst de Paus wel”, lachte sien vrouw opgelucht. Na ’n paar uur reize met de auto, zagen ze dan eindelijk de Stienen Man weer. Dolgelukkig dat su weer in Harlingen waren. Thuus begon hij geliek sien voetbaltas in te pakken, want ja hij suu en moest de volgende dag weer naar ’t Walking Football toe. “Suust eerst niet even de koffers uutpakke”, zei sien vrouw terecht. Maar die drang naar ’t Walking Football kan ik mij oek helemaal voorstelle, want ’t blieft ’n fantastisch gebeuren op woensdagmorgen.

Iedereen is dan oek om 9.30 uur hartelijk welkom in de kantine van fc Harlingen. En je hoeve echt gien Frankie de Jong of Georginio Wijnaldum te wezen.

Walking Football Belevenissen

De Walking Footballers doen niet aan de zomerstop. Zijn trainen elke woensdagochtend van 10 tot 11 uur lekker door en zo gaan ook de belevenissen door:

’t Was woensdag 8 augustus weer raak op de wekelijkse training. Nou ja, zeg maar vrije training. Onze échte trainer Marcel Frankena geniet nog steeds vakantie en fietst ’m samen met sien liefje Rommie ’t skompes in de Franse Alpen. Ik bin bang dat die straks dodelijk vermoeid terugkeert. Tja, dat jonge ding het sien gerieven natuurlijk oek nodig.

Door Ubbo Posthuma

Maar dit terzijde. We begonnen om 9.30 uur met ’n bakje koffie. Kas van der Heide vierde donderdag sien verjaardag en had alvast gevulde koeken metnomen. Ze waren wel in de aanbieding, dat had Kas goed bekeken. Nico Beuker keek even naar de datum. “Verrek”, zei Nico. “Tot augustus 2018 kan je ze beware.” Kas trok bleek weg en rukte de zak met koeken uut sien hand om te controleren of dit klopte. Natuurlijk niet, niks mis met de datum. Algehele hilariteit natuurlijk.

Wiep van der Meulen had ’n appje stuurt dat die met sien kleinseun naar ’t MCL in Leeuwarden moest en waarschijnlijk niet aanwezig was. Maar teugen tienen stapte hij met sien kleinseun vrolijk de kantine binnen. Wat was d’r an de hand ouwe seun, was natuurlijk de vraag. De jongen die op Terschelling woont had met stoeien sien pink blesseert en die was mogelijk broken. Toch maar even naar ’t ziekenhuus. Met de Tiger naar Harlingen, waar opa ’m al op stond te wachten en pijlsnel naar Leeuwarden. Uut onderzoek bleek dat d’r niks an de hand was, in ieder geval niks broken. Ze waren vlot an de beurt en dat is oek wel ’s anders. Omdat die met de snelboot weer terug ging, en die pas ’s middags weer naar die zandplaat ging, had Wiep de jongen metnomen.

Kanst wel even met voetballe ”, liet Gerard Kokkel wete. Op Terschelling voetbalt hij oek bij ’n club. Maar hij reageerde wat terughoudend. “Het gaat mij eigenlijk wat te langzaam.” Uiteindelijk deed-ie toch met.

In totaal waren we met vijftien man om na de warming-up even een potje te voetballen. Je kanne toch merke dat we steeds beter combineren. Mooie en vlotte aanvallen waarbij Guus van Hurck deze morgen met veel doelpunten uut sien slof skoot. Hij aast vast en zeker op de cup met de grote oren, die sinds vorig jaar bij Age Tichelaar op de vensterbank staat.

Age is al ’n aantal weken niet weest. Druk met scheidsrechteren bij ’t kaatsen. Maar hij mut d’r wel om dinke dat Guus al bijna boven an staat wat betreft topscoorder.

Plotseling ’n pijnlijke kreet van Gerard Kokkel. Ging Wiep bij Gerard op sien pôten staan. En dan staat d’r oek wat. Krimpend van de piene stortte Gerard ter aarde. Nou kan die oek aardig toneel speule, wat dat betreft suu toneelvereniging Contact ’n hele goeie an die Kokkel hewwe. Maar dit keer was ’t wel echt. ’t Enige wat je dan segge kanne is “sorry seun”. En dat deed Wiep dan oek vol overgave. Om elf uur besloten we ’t spel. Op advies van Romke Keur wel even uutlope. Toen onder de douche. ’n Kouwe douche is niet lekker, maar deze was su hiet dat zelfs Jopie Sopacua ’n rooie huud kreeg. Klere, wie het dat ding su hiet setten. Maar afijn, fris en fruitig zaten we later nog even in de kantine. De vraag was natuurlijk hoe onze Terschellinger vriend ’t vond. Deze was behoorlijk positief. Met ’t swit nog op sien voorhoofd liet hij wete: “ ’t Positiespel is hier heel belangrijk, kort op de man spelen en voortdurend in beweging op vrij te staan.” Mooi seun, de magst nog ’n keer met doen. ’t Was weer ’n leuke training.

Volgende week komme d’r weer wat vakantiegangers terug en wud de groep weer steeds groter. Wie ‘m geroepen voelt en de zes kruuskes achter sien naam staan het, kom dan gerust ’s ’n keer langs: 9.30 uur kantine fc Harlingen.

Walking Football toernooi bijzonder geslaagd

FC HARLINGEN – Wethouder Harry Boon leidde vrijdagavond het Walking Football toernooi in, door om 18.30 uur de officiële aftrap te verrichten. Het toernooi werd gespeeld op het fc Harlingen sportcomplex dat momenteel wordt opgeknapt.

Door Ubbo Posthuma

Alvorens de wedstrijden begonnen, werd door iedereen genoten van een broodtafel met soep en frisdrank, gesponsord door supermarkt Plus. Acht teams bonden de strijd met elkaar aan onder meer Ouwe Seunen 1 en 2, sc Cambuur 1 en 2, WZS uit Sneek, de Weinstube, Irnsum en Alkmaarse Boys. Het scheidsrechter team bestond uit Johan Erents, Willem Jan Kimp, Siem Rumping en Age Tichelaar. De wedstrijden kenden een vlot verloop, mede door de tijdcontrole die Stijn Kooijman hanteerde en die tevens voor de muziek zorgde. Alle teams ontvingen consumptiebonnen en een visbon. De viskar van Jeannette stond op het terrein, waarbij de kibbeling en lekkerbekjes vlot van de hand gingen. Ook in de kantine was het een drukte van belang en de dames en heren achter de bar kwamen bijna handen te kort.

In de pauzes van de teams kon er op een gatendoel worden geschoten. De winnaar met de meeste punten was het team van de Weinstube. Het publiek genoot met volle teugen van de wedstrijden. Eigenlijk ging het niet om de winst, maar zeker de sportiviteit. Toch wil een sportman graag winnen, dit kwam dan ook op het veld tot uiting. “Su binne nog net su fanatiek en gretig as vroeger”, liet oud-Harlinger Jetze Nagel weten. Zonder wanklank werden de wedstrijden afgewikkeld.

Na het douchen vond de prijsuitreiking plaats in de kantine. Stijn Kooijman dankte iedereen die had bijgedragen aan het succes van dit toernooi. Ook trainer Marcel Frankena werd dank gezegd. Hij is één van de grote inspirators van het Walking Football. Verder een woord van waardering aan het scheidsrechterteam. Tot slot heel veel dank aan het Activiteiten Team en de vele vrijwilligers van fc Harlingen. Het was wonderbaarlijk hoeveel energie zij hebben gegeven om alles te doen slagen. Ook alle sponsoren werden hartelijk dank gezegd. De prijs voor het sportiefste team ging naar Alkmaarse Boys. Als prijs ontvingen zij een compleet set met sportattributen. Het doelschieten werd gewonnen door het team van de Weinstube, met als coach Wiebe van Dijk. Zij ontvingen één meter bier. Na afloop van het officiële gedeelte werd nog even gezellig nagezeten onder het genot van een hapje en drankje. De live muziek kwam van Boaz & Roel.

Alle teams waren bijzonder tevreden over de gang van zaken tijdens dit toernooi en heeft de fc Harlingen een goede indruk achter gelaten. Zij gaven te kennen graag nog eens bij fc Harlingen terug te komen.

De Ubbo!: Magazine over Walking Football in onvervalst Harlingers

De Ubbo!: Magazine over Walking Football in onvervalst Harlingers

HARLINGEN – De Ubbo! is een nieuw magazine dat in een kleine oplage in onvervalst Harlingers is uitgebracht. Het 60-pagina’s tellende blad is samengesteld door Ubbo Posthuma en is helemaal gewijd aan het Walking Football in de Friese havenstad.

Want Walking Football is populair in Harlingen. Wekelijks oefent een groepje 60-plussers op het veld van fc Harlingen onder leiding van trainer Marcel Frankena. Posthuma is een van de spelers die elke week present is.
,,We beginne om ongefear half tien met un bakje in de kantine. Om tien uur roept de trainer dat we oans omklede mutte. Dan hewwe we earst un warming-up en wat oefeningen en dan un potsje. Nou, dat komt op de billich an sa’k dy sêge! Dat we sitte daarna altyd ut te puffen in de kantine, met un bakje.’’

Posthuma, die veel schrijft voor de Harlinger Courant, maakt van alle toernooitjes en wedstrijden – ,,Waar binne we niet weest: Amsterdam, Rotterdam, Almelo, Dronryp en fan e moarn noch in Steenwijk’’ – altijd een verslagje dat hij dan op Facebook post. Geen droge verslagen, maar artikeltjes doorspekt met humor en saillante details over de flaters van medespelers. Zoals de keer dat materiaalman Gerard de broekjes had vergeten en een van de spelers noodgedwongen in een spijkerbroek aantrad. Of dat een van de Harlingers meteen om de VAR riep bij een afgekeurd doelpunt.

,,Ik kreeg daar sufeul reaksies op. Hartstikke leuk oek om te doën. Der waren lui uut de stad die seiden dat ik der un boekje fan make moest, mar ja, dat is oek un hele klus. Nou wüdden sy fan ut Grafisch Centrum hier in de stad dat graach doën. En ut is skitterend heur, ik bin der best trots op. Ut wudt foar kostpriis ferkocht.’’

(De omslag van de Ubbo! Foto: fc Harlingen)

Populair
De populariteit van Walking Football groeit. In de gemeente Waadhoeke zijn de buurtsportcoaches het volop aan het promoten en werden onder meer in Berltsum en Dronryp trainingen gegeven. Landelijk zijn er momenteel 14 eredivisieverenigingen en 300 amateurclubs waar het spel wordt gespeeld. Samen zo’n 3000 deelnemers, waaronder ook een aantal vrouwen.

Franeker
,,Ut is oek hartstikke leuk. En je lope, want renne mag niet, heel wat af. Dus heel goed foar de billich en oek noch hartstikke gesellich. Hier in Harlingen hewwe lui uut Bolsert, mar oek een uut Franeker.’’ Lachend: ,, As je nieuw binne, mutte je je altyd even foarstelle nou. Nou, toen ‘ie sei dat ‘ie uut Franeker kwam, was’t hek fan de dam natuurlijk. Nou, suks staat der natuurlijk in.’’

Deel 1 van de Ubbo is nu te koop bij het Grafisch Centrum aan de Midlumerlaan in Harlingen. ,,Of der un tweede komt? Ja, dat weet ik niet. Ik fyn skrieven hartstikke leuk, daar gaan ik wel met deur. Dus wie weet!’’

(Bron: Franeker Courant)

Walking Football “De spiekerbroek van Guus”

Walking Footballtoernooi Heerenveen 22-2-2019
“De spiekerbroek van Guus”
Nou dat was mij ’t dagje wel. Ons sterrenteam deed vrijdag 22 februari met an ’n Walking Football zaaltoernooi in Sportstad Heerenveen. Ongelofelijk wat ’n prachtig complex. Twee zwembaden, turnhal, sporthal etc. Sun 12 ploegen deden an ’t toernooi met o.a. drie teams van Cambuur 1,2 en 3, Emmen 1 en 2, Bolsward, Sneek, Stadskanaal, Groningen, Sport Vereen, Waadhoeke en de Ouwe Seunen.

Om één uur ’s middags gingen we met twee auto’s richting Heerenveen. Gerard Kokkel, Guus van Hurck, Max van der Broek, Marien Haak, Jan Toering, Joop Sopacua, Teake Koster en ik zij de gek. Gerard had de tas met kledij onder sien hoedde. Nou dat hewwe weten, maar dat later. Om goed half twee waren we present, waarbij de koffie al klaar stond. Om drie uur begonnen de wedstrieden. Na de koffie zochten we de kleedkamer op. Die waren netjes met naam van ’t team angeven. Wel moesten we de kleedgelegenheid delen met ’t team van Emmen en Groningen. Gerard deelde de shirts en sokken uut. “Hest oek even ’n broekje”, riep Teake Koster. Gerard soeke……..Maar al wat in die tas sat, gien voetbalbroekjes. “Hest ’t voor de tied niet even nakeken”, zei Jan Toering. “Ik docht dat die d’r insaten je”, verontschuldigde Gerard zich met ’n rood hoofd. Nou ja, gien echte ramp. De meesten hadden wel ’n eigen broekje met. ’t Waren wel verskillende kleuren. Zwart, wit en Jopie Sopacua had zelfs ’n lila, deed je zeer an de ogen. Maar nou komt ‘t. Guus had gien broekje. “Hewwe jumme miskien oek ’n extra broekje”, vroeg Guus an de Groningers en Emmenaren. Nee, dat hadden ze niet. Pff, dan hadden we ’n probleem. “Dan speul ik wel in mien spiekerbroek”, liet Guus wete. Nou ja…!

 

We moesten gelijk al an de bak teugen Cambuur 2. We kanne de Leeuwarders al ’n bitsje van de voorgaande toernooien. Daar pasten we de tactiek dan oek ’n bitsje op an. Leo Reawaruw deed met de Leeuwarders met. ’n Gevaarlijk heerschap, in ’t voetballen bedoel ik. Maar we blokkeerden menig skot van ‘m. Eigenlijk hadden we hem aardig in de tang. Toch wist die rotzak nog tweemaal te scoren. Maar gelukkig maakten wij vijf doelpunten. Martien Haak één, Joop Sopacua drie keer en Jan Toering de laatste. We speulden met vijf man per team. Drie man bleven op de bank sitten, die mochten de volgende wedstried teugen SJS uut Stadskanaal. Guus deed deze keer oek met. Maar de scheidsrechter wilde niet dat Guus in sien lange broek speulde. “Knip er maar ’n stuk af”, liet hij wete. Maar daar trapte Guus natuurlijk niet in. ’t Was één van sien mooiste spiekerbroeken, die hij op sien verjaardag van echtgenote Janneke kregen had. “Die smoort mij as ik met ’n afgeknipte broek thuus kom.” Overleg met de organisatoren, conclusie: Guus mocht toch in sien lange broek speule, gelukkig maar. Maar je kanne natuurlijk niet altied winne. Deze wedstried verloren we helaas met 1-2.

Toen teugen Cambuur 1, ’n hele sterke teugenstander. Eerlijk is eerlijk, de mannen speulden ons compleet weg. Hoewel op de stand 0-3, ’n prachtige aanval waarbij Martien Haak mij ’n mooie pass gaf. Bij de aanname direct skiete, houdt trainer Marcel ons op de training altied voor. Dat deed ik dan oek en ……..doelpunt. Maar de scheids keurde ‘m jammer genoeg af wegens te hoog spel. Sun mooi doelpunt en dan afkeure, dat moest niet magge. Gerard Kokkel maakte geliek ’n vierkante beweging met sien armen naar de scheids, ’t VAR teken. “Die hewwe hier niet”, lachte de scheidsrechter. Hij kon de humor d’r wel van in sien. De laatste wedstried moesten we teugen de Waadhoeke. Maar omdat we om 17.30 uur stamppot eten suuden, en de wedstried even na half zes aflopen suu weze, werd besloten deze laatste maar te schrappen. De Waadhoekers allang blied, want die zagen d’r behoorlijk teugen op om teugen die ouwe seunen te voetballen. We hadden ze dan oek inmaakt. Eerst maar even ete en dan douche.

Nou su wete in Heerenveen hoe ze stamppot boerenkool met worst klaar make mutte. Heerlijk, daarbij nog ’n consumptiebon. Nee, je salle ons niet klage hore. Perfecte organisatie, complimenten aan de mannen en vrouwen die alles regelt hewwe. Maar d’r was nog ’n leuke geste van de Leeuwarders. We kregen vipkaarten voor de wedstried Cambuur-Dordrecht. Dus wij met één auto van Heerenveen naar Leeuwarden. De andere mannen gingen naar huus, die mochten niet su laat thuuskomme.

We wudden in de businessclub van ’t Cambuurstadion met alle egards ontvangen. Zelfs Johan Schikker stond ons op te wachten. ’n Mooi plekje op de tribune, wat wil ’n mees nog meer. Cambuur scoorde 1-0. Iedereen ging staan en zong ’t lijflied ‘We hewwe ’n woonskip’, ’n gezellige boel. Maar later scoorde Dordrecht 1-1. ’t Was niet ’n beste wedstried. De laatste zes minuten kreeg Dordrecht nog ’n penalty en toen begon de ellende. De ‘harde kern’ begon met van alles te gooien. De scheids floot af en wilde niet verder. Paar minuten pauze en weer naar de penaltystip. Maar ze bleven maar gooien. Jan Toering wuu naar die knapen toe om ze te kalmere. “Bist gek je sleeuwe, straks wudde wij oek nog in de ongeregeldheden betrokken”, zei ik teugen Jan. “Sitte, anders bien ik die vast”. Jan zag oek wel in dat hij beter sitten blieve kon. Uuteindelijk wudde de wedstried dan toch nog staakt. Dan hef je je club als supporter wel mooi benadeeld.

’s Avonds om half elf waren we weer bij ’t fc Harlingen veld. Ik pakte mien eigen autosleutels en voelde nóg ’n bosje sleutels in mien buuse. Verrek hoe kan dat. Toen ik thuus was even belle met Gerard Kokkel, maar daar waren ze niet van. Miskien van Jopie Sopacua. Belle en ja hoor. “Ik bring ze morgen wel even seun”, liet ik Joop wete. “Sit de sleutel van de brandkast d’r oek bij? Dan kom ik vannacht nog even langs.” Lachend hing Joop op. We hadden weer ’n prachtige dag had.

Inmiddels is afgelopen week op Terschelling ’t Walking Football oek introduceert. Op Vlieland is oek belangstelling. Nou leuk, gaan we daar oek ’s heen. Woensdag weer traine om 10.00 uur. Voor de tied verse koffie van Syb Vogel.

(Foto’s G. van Hurck)

U.P. Date.

Sponsoren