Walking Footballers gooien met ballen
Laatste nieuws Heb je iets te melden of wil je een verslag sturen?
Klik hier voor meer informatie
27jan
Het verlossende apke; het vervolg!

Het verlossende apke; het vervolg Anderhalve week leden hef ik… lees verder

27jan
Puntje voor fc Harlingen 1

Puntje voor fc Harlingen 1 Bij de start van de… lees verder

24jan
fc Harlingen start competitie tegen SC Joure

fc Harlingen 1 begint de competitie aanstaande zondag met een… lees verder

meer nieuws

Walking Footballers gooien met ballen

Walking Footballers gooien met ballen
HARLINGEN – De Walking Footballers hadden afgelopen woensdagmorgen de laatste training van dit jaar en hebben van trainer Marcel Frankena tot woensdag 8 januari vrijaf gekregen. Toch kwamen ze s ’middags met partners nog even bij elkaar voor een gezellig samenzijn bij Jeu de Boulesvereniging Boulegoed in Harlingen.

Tekst: Ubbo Posthuma, Foto: Rommy Jutstra

Annemarie Rietman van Boulegoed heette de uit 29 personen bestaande groep hartelijk welkom en liet in korte bewoordingen weten hoe de spelregels moesten worden gehanteerd. Inmiddels waren de wedstrijd schema’s klaar en kon iedereen zijn of haar boules partner opzoeken.

Er werden drie rondes gespeeld. Na een korte pauze ronde twee ook weer drie keer. Sommigen staken er met kop en schouders bovenuit, al kwam de factor geluk ook wel om de hoek kijken. Romke Keur was aardig op dreef en wist sommige ballen op miraculeuze wijze te rollen. Maar ook Joop Sopacua deed niet voor Romke onder. Gerard Schuijl bracht zijn tegenstanders soms tot wanhoop. Hij vergaarde veel punten. Jan Toering gooide sommige ballen zo met brute kracht, dat deelnemers die per ongeluk in de vuurlinie stonden voor hun leven moesten springen. Na de tweede ronde was het tijd voor een koud buffet. Heerlijke salades werden door Oege Kingma en zijn zoon gebracht en dan weet je dat het smullen wordt. Tussen de bedrijven door werd Sita Visser door Ubbo Posthuma nog even in de bloemetjes gezet. Zij was op deze dag jarig en werd door allen luid toegezongen.

De laatste en beslissende ronde. Het kon alle kanten nog op. Jan Willem van Veenendaal, normaal één van de beteren, liet het nu wat afweten. Mogelijk speelde de ‘s morgens verorberde oliekoeken die Romke Keur vanuit Bolsward had meegebracht, hem parten. Siem Rumping, vorig jaar nog winnaar, had zijn dag niet. Zijn gedachten waren blijkbaar al bij zijn verjaardag die één dag later zou plaats vinden. In tegenstelling tot zijn echtgenote Ella die behoorlijk op dreef was. Ook Max van der Broek kon geen potten breken, hij kwam vanuit Leeuwarden in het boerenprotest terecht en moest zich haasten om op tijd te zijn. Dit ging wellicht ten koste van zijn concentratie. Daar en tegen kwam Joop Sopacua sterk opzetten en vergaarde menig puntje.

Uiteindelijk kon de stand worden opgemaakt en de prijzen verdeeld worden. Allereerst werd een beschikbaar gestelde fles champagne door Ubbo uitgereikt aan de charmantste en sierlijkste speelster namelijk Annemarie Sopacua. De prijs, een fles wijn voor de beste man, ging geheel terecht naar Gerard Schuijl. “Ik had het wel verwacht”, zei Schuijl ietwat opschepperig. Een fles wijn voor de beste vrouw kwam ten goede aan Ella Rumping. De beste tweede man was Joop Sopacua. Hoewel hij geen alcohol drinkt werd de fles wijn toch onder dank in ontvangst genomen. Beste tweede vrouw was Geertje van Veenendaal en ook zij ontving een fles wijn. Dan waren er nog de poedelprijzen. Bij de mannen was deze voor Jan Toering. Bij de dames Marietje Beuker. Ook allebei een fles wijn. De wijnen werden gesponsord door Bart Mesken, die door werkomstandigheden helaas niet aanwezig kon zijn.
Al met al een gezellig en leuke middag/avond die zeker voor herhaling vatbaar is. Dank gaat uit naar het bestuur van Boulegoed en barpersoneel Karel en Adrie Visser voor de goede verzorging.

Nieuwe trainingspakken voor de Ouwe Seunen

Nieuwe trainingspakken voor de Ouwe Seunen

De mannen van walking football zijn onlangs in nieuwe trainingspakken gestoken. Hoewel zij de outfit zelf hebben betaald, heeft Mesken Bouw een duit in het zakje gedaan door te sponseren. De Ouwe Seunen (de tekst die achterop staat) staan er nu netjes op. Ze zijn de Harlinger walking footballers herkenbaar bij de verschillende toernooien in het land.

Walking football

Staande vlnr: Marcel Frankena (trainer), Romke Keur, Berend Visser, Piet Kuiken, Taeke Koster, Follie Bijlsma, Jappie Poortstra, Gerard Schuijl, Martien Haak, Wiep van der Meulen, Nico Beuker, Klaas van der Hoek, Jan Toering, Jos Poos en Stijn Kooijman. Zittend vlnr Karst van der Heide, Ludwig Seerden, Simon de Groot, Siem Rumping, Ubbo Posthuma, Jan Willem van Veenendaal, Age Tichelaar, Joop Sopacua, Jan Volbeda, Guus van Hurck en Max van der Broek. Niet op de foto: Ton Damsma, Bart Mesken, Harry Greve, Frans Hoekstra, Wiebe van Dijk en Fedde van der Tol. (Foto: HC – Joachim de Ruijter)

De afgelopen jaren is Old Stars Walking Football uitgegroeid tot een bekende, populaire spelvorm in heel Nederland met inmiddels 352 teams. Ook OldStars-ambassadeur Sjaak Swart is razend enthousiast. In principe kan iedereen meedoen, maar het richt zich op de leeftijdsgroep 60+. Ook in het buitenland weet men intussen wat walking football is en ook daar worden diverse toernooien gehouden en komt het regelmatig tot een internationaal treffen.

Naast de reguliere trainingen doen ook de Harlingers met enige regelmaat mee aan toernooien, bijvoorbeeld in Leeuwarden en Amsterdam. Onlangs ontving men nog een uitnodiging voor een toernooi op Mallorca dat volgend jaar wordt gehouden. Bijna iedere maand komt er wel een nieuw lid bij, zodat het Harlinger team inmiddels uit 28 voetballers bestaat.

Op woensdagmorgen vanaf 10.00 uur wordt er op het fc Harlingen-complex getraind onder leiding van Marcel Frankena. Vooraf wordt in de kantine een kopje koffie gedronken, soms met een traktatie als iemand jarig is geweest. Er heerst een plezierige sfeer waarbij sommigen het af en toe zwaar hebben, vooral ze als uit Franeker of Bolsward komen.

Volgende week woensdag is de laatste training van dit jaar. Om het feestelijk af te sluiten wordt er in de namiddag gezamenlijk jeu de boules gespeeld, waar ook de partners bij aanwezig zijn. Liefhebbers die alles willen weten of ’n keer mee willen doen, zijn van harte welkom.

Walking footballers naar Cambuur-toernooi

Walking footballers naar Cambuur-toernooi

Vorige week vrijdag was ’t weer su ver. ’n Toernooi in Leeuwarden. “Alweer”, verzuchtte Klaas van der Hoek. Nou ja, je traine wekelijks bijna as echte profs, dan wil je dat oek op de velden sien late. D’r waren wat geblesseerden, maar toch nog ’n man of twaalf die zich geroepen voelden om met te doen. Nee, Age Tichelaar deed niet met, had andere verplichtingen liet hij via sien zaakwaarnemer weten.
Door Ubbo Posthuma


Het walking footballteam dat meedeed aan het SC Cambuurtoernooi. Staand vlnr Taeke Koster, Simon de Groot, Wiep van der Meulen, Max van der Broek, Gerard Schuil, Jan Toering en Martien Haak. Zittend vlnr Karst van der Heide, Guus van Hurck, Ubbo Posthuma, Joop Sopacua en Romke Keur.

Cambuur hield dit toernooi omdat de walking football-ploeg zijn 5-jarig lustrum vierde. Om kwart voor twee vertrokken we met drie auto’s vanaf ’t fc Harlingen veld. We moesten naar ’t sportpark Nijland, thuusbasis van vv Leeuwarden Zwaluwen, waar de wedstrieden suuden plaatsviene. Tien over twee op de plek van bestemming. Jongens wat ’n prachtig nieuwe sportaccommodatie. Om je vingers bij af te likken. Boven ’n geweldig grote kantine, nou zeg maar restaurant. We moesten allemaal 15 euro betale. Simon de Groot, geblesseerd en spelleider, zorgde voor de inning van de centen. Hij is oek de enige die daar met om gaan kan. We kregen gratis koffie en fruit. Verder drie bonnen voor frisdrank, patat, ’n snack voor na de wedstrieden en hou je vast… ’n gereserveerde plek in ’t Cambuurstadion voor de wedstried sc Cambuur-Jong AZ.

Voordat we omkleden gingen even ’n toespraakje van de organisatie. Oek Johan Zuidema wudde even voorsteld. Knappe voetballer weest en bij Cambuur, Twente, NEC en Ajax speult. Hij draagt walking football ’n warm harte toe.
Om 15.00 uur begonnen onze wedstrieden. ’t Was weer ouwe jongens krentebrood met de Leeuwarders. Su langzamerhand kan je die knapen allemaal. Zij speulen met maar liefst vijf teams. Wij met twee. De teams waren Terschelling, Waadhoeke 1 en 2, Cambuur 1, 2, 3, 4 en 5, DTD 1 en 2. Jammer dat de ploeg uut Drachten niet kwam opdagen. Dat gooide het programma toch wat in de war.

Uutslagen: Harlingen 1 – Waadhoeke 1: 5-1. Harlingen 1 – Cambuur 2: 2-0. Harlingen 1 – Cambuur 5: 2-0. Harlingen 1 – Cambuur 4: 4-0. Harlingen 1 – Cambuur 1: 0-2.
Harlingen 2 – DTD 1: 2-2. Harlingen 2 – Cambuur 4: 1-0. Harlingen 2 – Cambuur 3: 1-1. Harlingen 2 – Cambuur 2: 2-3.

In de laatste wedstried van Harlingen 1 kwam Taeke Koster ernstig ten val. Hij stapte wat ongelukkig op de bal en kwam op sien skouder terecht. Misselijk van de piene bleef Taeke wel vijf minuten op ’t kunstgras leggen. “Must even ’n foto make late bij ’t MCL”, was de algemene teneur. Maar daar wuu Taeke niet an. Even later weer op de been, maar ’t voetballen was op dat moment voor hem over. (De volgende dag bij de huusdokter: schouder uut de kom weest, beschadiging an de kom en spierverrekking. Voorlopig even ‘rus an’ voor Taeke.)
Allemaal douche en toen weer naar de kantine voor ’n warme hap. Sinterklaas met twee zwarte Pieten kwamen oek nog even langs. Om zes uur kwam weerman Piet Paulusma binnen. “Wat mutte die ouwe seunen hier”, vroeg Piet zich verbaasd af toen die ons zag. Natuurlijk moesten de Harlingers even vol in beeld voor de oant moarn-kreet. Hierna naar ’t Cambuur stadion voor de wedstried Cambuur – Jong AZ. Gezien de stand op de ranglijst ’n makkie voor Cambuur. Maar daar kwam men bedrogen uut. Binnen no-time 0-1 voor de Alkmaarders die prima speulen. Toch kwam Cambuur nog voor de rust langszij en zelfs op voorsprong. Na de rust toch nog wat gevaarlijke aanvallen van AZ, maar toen wudde ’t 3-1 en was ’t gedaan. Mooie winst voor de Leeuwarder club. Zelfs Jan Toering, ’n fervent Heerenveensupporter, moest bekennen dat ’t ’n leuke en spannende wedstried was. “Maar ik blief Heerenveen fan”, lachte Jan.

Om half elf zaten we weer bij moeke de vrouw, terugziend op een goed georganiseerd toernooi. Laat dat maar an de Leeuwarders over.
Volgend jaar september zal Terschelling ’n tweedaags toernooi organiseren. We hewwe d’r nou al zin in.

Walking Football belevenissen

Walking Football belevenissen
HARLINGEN – ’t Was woensdagmorgen gelukkig knap weer om te trainen. Trainer Marcel was d’r oek weer. Hij had vorige week ’n ontsteking an sien heup en ik kan jumme uut ervaring vertelle dat dit niet prettig is. Begin december hoopt hij ’n nieuwe heup te krijen. Daar sal die vast van opknappe. Tenminste dat is mien ervaring en su segge oek dat je d’r ’n stuk knapper van wudde.

Door Ubbo Posthuma

Dus vorige week hadden we gien trainer. Gelukkig wierp Guus van Hurck zich op om ons te trainen. Nou dat sal wel ’n mooi zooitje wudde, was de gedachten bij veul knapen. Nou mooi niet. D’r viel niet met Guus te spotten. “Vreet houwe en speule”, liet hij in onvervalst Harlingers wete, as d’r weer een begon te zeuren. We hewwe dan oek veul meer achting voor Guus kregen. Sommigen noemden hem al de ‘kleine generaal’, refererend an Dick Advocaat.
Romke Keur was oek even uut de roulatie, al was hij d’r wel even om te kieken. Opereert an sien ogen, en dan mut je even rust houwe. “Hef nooit weten dat dit gras su mooi groen was”, liet Romke ontroerd wete.

Nou Jopie Sopacua was oek weer terug van vakantie. Op ’t Griekse eiland Korfu het die de boel op stelten set. Hij vloog, althans dat wudde seit, met de Engelse vliegmaatschappij Thomas Cook. Heen ging wel, maar terug wudde ’n probleem. De bende was failliet. Joop en sien vrouw wuuden uiteraard naar huus terug, maar ja je kanne dat hele eind moeilijk zwemme. Dus verzon Joop ’n list. In ’t dichte woud op ’t eiland verzamelde hij banane bladeren en rietstengels. Nee, natuurlijk mocht dat niet, beschermd natuurgebied. Maar daar gaf Jopie niks om. En jumme gelove ’t miskien niet, maar hij bouwde van al dat spul ’n kleine kano om daarin de oversteek in te wagen. Sien vrouw wilde eigenlijk niet met, omdat ze sien bouwkunsten niet vertrouwde. Om ’n huuske van Lego te bouwen is voor hem al moeilijk genoeg. Maar ze stapte toch maar in. Twee peddels had die in ’n speulgoedzaak kocht. Maar nog gien twee en ‘n halve kilometer op zee roeiend, brak een van de peddels. En oek de boot begon oek nog ‘s te lekken. “Verzin asjeblieft ’n list”, liet sien vrouw angstig wete. Dus dook Jopie in zee met ‘n panty van sien vrouw om de hals, waarbij de andere kant an ’t bootsje vast zat. Al zwemmend kwam hij drie uren later doodop bij ’t strand. Maar daar stond de politie hem al op te wachten. Die dochten dat d’r weer ’n vluchteling an land kwam. Hij het anderhalf uur op ‘t politiebureau lulle mutten as Brugman, om die lui d’r van te overtuugen dat die uut Harlingen kwam. Sien geluk was dat hij ’n officiële clubcard van fc Harlingen sien late kon. Gelukkig konden ze meteen dezelfde dag op ’n KLM vliegtuug stappe.

Eenmaal op Schiphol, waar hij via de trap ’t vliegtuug verliet, boog Joop ‘m naar voren en ging op sien knieën sitte. “Jezus wat doe je nou”, riep sien vrouw met ’t skaamrood op haar kaken. Even later kuste Joop de grond, su blied was hij om weer in Nederland te wezen. “De liekst de Paus wel”, lachte sien vrouw opgelucht. Na ’n paar uur reize met de auto, zagen ze dan eindelijk de Stienen Man weer. Dolgelukkig dat su weer in Harlingen waren. Thuus begon hij geliek sien voetbaltas in te pakken, want ja hij suu en moest de volgende dag weer naar ’t Walking Football toe. “Suust eerst niet even de koffers uutpakke”, zei sien vrouw terecht. Maar die drang naar ’t Walking Football kan ik mij oek helemaal voorstelle, want ’t blieft ’n fantastisch gebeuren op woensdagmorgen.

Iedereen is dan oek om 9.30 uur hartelijk welkom in de kantine van fc Harlingen. En je hoeve echt gien Frankie de Jong of Georginio Wijnaldum te wezen.

Walking Football Belevenissen

De Walking Footballers doen niet aan de zomerstop. Zijn trainen elke woensdagochtend van 10 tot 11 uur lekker door en zo gaan ook de belevenissen door:

’t Was woensdag 8 augustus weer raak op de wekelijkse training. Nou ja, zeg maar vrije training. Onze échte trainer Marcel Frankena geniet nog steeds vakantie en fietst ’m samen met sien liefje Rommie ’t skompes in de Franse Alpen. Ik bin bang dat die straks dodelijk vermoeid terugkeert. Tja, dat jonge ding het sien gerieven natuurlijk oek nodig.

Door Ubbo Posthuma

Maar dit terzijde. We begonnen om 9.30 uur met ’n bakje koffie. Kas van der Heide vierde donderdag sien verjaardag en had alvast gevulde koeken metnomen. Ze waren wel in de aanbieding, dat had Kas goed bekeken. Nico Beuker keek even naar de datum. “Verrek”, zei Nico. “Tot augustus 2018 kan je ze beware.” Kas trok bleek weg en rukte de zak met koeken uut sien hand om te controleren of dit klopte. Natuurlijk niet, niks mis met de datum. Algehele hilariteit natuurlijk.

Wiep van der Meulen had ’n appje stuurt dat die met sien kleinseun naar ’t MCL in Leeuwarden moest en waarschijnlijk niet aanwezig was. Maar teugen tienen stapte hij met sien kleinseun vrolijk de kantine binnen. Wat was d’r an de hand ouwe seun, was natuurlijk de vraag. De jongen die op Terschelling woont had met stoeien sien pink blesseert en die was mogelijk broken. Toch maar even naar ’t ziekenhuus. Met de Tiger naar Harlingen, waar opa ’m al op stond te wachten en pijlsnel naar Leeuwarden. Uut onderzoek bleek dat d’r niks an de hand was, in ieder geval niks broken. Ze waren vlot an de beurt en dat is oek wel ’s anders. Omdat die met de snelboot weer terug ging, en die pas ’s middags weer naar die zandplaat ging, had Wiep de jongen metnomen.

Kanst wel even met voetballe ”, liet Gerard Kokkel wete. Op Terschelling voetbalt hij oek bij ’n club. Maar hij reageerde wat terughoudend. “Het gaat mij eigenlijk wat te langzaam.” Uiteindelijk deed-ie toch met.

In totaal waren we met vijftien man om na de warming-up even een potje te voetballen. Je kanne toch merke dat we steeds beter combineren. Mooie en vlotte aanvallen waarbij Guus van Hurck deze morgen met veel doelpunten uut sien slof skoot. Hij aast vast en zeker op de cup met de grote oren, die sinds vorig jaar bij Age Tichelaar op de vensterbank staat.

Age is al ’n aantal weken niet weest. Druk met scheidsrechteren bij ’t kaatsen. Maar hij mut d’r wel om dinke dat Guus al bijna boven an staat wat betreft topscoorder.

Plotseling ’n pijnlijke kreet van Gerard Kokkel. Ging Wiep bij Gerard op sien pôten staan. En dan staat d’r oek wat. Krimpend van de piene stortte Gerard ter aarde. Nou kan die oek aardig toneel speule, wat dat betreft suu toneelvereniging Contact ’n hele goeie an die Kokkel hewwe. Maar dit keer was ’t wel echt. ’t Enige wat je dan segge kanne is “sorry seun”. En dat deed Wiep dan oek vol overgave. Om elf uur besloten we ’t spel. Op advies van Romke Keur wel even uutlope. Toen onder de douche. ’n Kouwe douche is niet lekker, maar deze was su hiet dat zelfs Jopie Sopacua ’n rooie huud kreeg. Klere, wie het dat ding su hiet setten. Maar afijn, fris en fruitig zaten we later nog even in de kantine. De vraag was natuurlijk hoe onze Terschellinger vriend ’t vond. Deze was behoorlijk positief. Met ’t swit nog op sien voorhoofd liet hij wete: “ ’t Positiespel is hier heel belangrijk, kort op de man spelen en voortdurend in beweging op vrij te staan.” Mooi seun, de magst nog ’n keer met doen. ’t Was weer ’n leuke training.

Volgende week komme d’r weer wat vakantiegangers terug en wud de groep weer steeds groter. Wie ‘m geroepen voelt en de zes kruuskes achter sien naam staan het, kom dan gerust ’s ’n keer langs: 9.30 uur kantine fc Harlingen.

Sponsoren