Nieuws Blijf altijd op de hoogte

Geen scheidsrechters, geen voetbal bij fc Harlingen

18-04-2017

Tot mijn genoegen las ik afgelopen week op de website van fc Harlingen dat ze scheidsrechters gaat opleiden. Mijn inziens, één van de moeilijkste vrijwilligersbezigheden. De mensen die hier aan deelnemen zijn jongens en meiden met lef in hun verenigingsziel. Lef in hun karakter met sterke geestelijke voetbalelementen. Ze moeten zich durven te mengen in eventuele oplopende conflicten in het veld. Ze horen de toeschouwers niet en kunnen zich volledig concentreren op het spel. Ze kweken een ijzeren zelfdiscipline en hebben (voor de jongens onder ons) harde kloten.

Ik heb vele vrijwillige scheidsrechters gesproken en het zijn mensen die zich niet snel uit het veld laten slaan. Onder aan het betreffende artikel las ik dat de opleiding wordt gegeven door Age Tichelaar en Marcel Touwslager. En dat luchtte me op, want dit zijn mensen met een sportieve verenigingseelt in hun ziel. Het komt goed, daar ben ik van overtuigd. En prachtig dat fc Harlingen deze daadkracht uitstraalt na nog niet zo heel lang geleden te zijn gefuseerd. Belangrijk hierbij is dat sport is gemaakt om te leren verliezen, dat geldt voor jong en… Vooral voor oud. Oud, omdat met name deze categorie een voorbeeld gedrag hebben te vertonen naar de jeugd. Leren verliezen geldt overigens ook voor de toeschouwers langs de lijn die zich soms kunnen gedragen als ongeschoolde puberaaltjes met opgroeiend schaamhaar. Aansluitend op de, als vrijwilligers gegeven veld cursus van Age en Marcel heb ik ooit eens een lezing gehouden voor pas opgeleidde scheidsrechters die, wat ervaring betrof, nog zo groen als gras waren. In die lezing probeerde ik hen voor de ‘buitenwereld langs de lijn’ doof te maken, te leren van zich alleen te richtten op de wedstrijd binnen de lijnen en de opkomende emoties zoveel mogelijk buiten het veld te laten.

Dat legde ik uit als: direct fluiten voor een overtreding en geen discussie aangaan door een snelle spelhervatting toe te passen. De KNVB die het scheidsrechters tekort van de daken schreeuwt, vraagt voor een BOS cursus (basis opleiding scheidsrechter) maar liefst € 1170. Iets wat voor een normale, bij de KNVB aangesloten vereniging, niet op te brengen is. Dus moeten er weer meer vrijwilligers bij komen. En regelmatig komt het voor dat de desbetreffende opgeleidde scheidsrechters geen fingerspitzengefühl hebben, of geen voetbalervaring om het spel aan te voelen. En dan blijkt al snel dat dit voor hen niet de gezochte hobby bleek te zijn. De KNVB reserveert hiervoor geen inruilpremie.

Toch blijf ik achter dit project staan en heb er het volste vertrouwen in. Want ben je als scheidsrechter wat verder gevorderd, dan is een wedstrijd leiden een fluitje van een cent.

Zo leer je inzichtelijk gedoseerd om te gaan met je conditie. Niet iedere scheidsrechter heeft longen als een paard. En een pass van achteruit naar de vleugel heeft vaak een wissellende uitwerking, vallend onder de noemer fingerspitzengefühl. Bij het tweede elftal kun je er vanuit gaan dat de bal redelijk goed overkomt, waarvoor een sprintje nodig is om de uitwerking van dichtbij te kunnen vervolgen. De bal blijft immers in het spel. Bij de lagere elftallen is de kans groter dat een dergelijke pass terecht komt tussen de huisdieren van de plaatselijke veehouder.

De fingerspitzengefühl regel: geconcentreerd kijken, snel aanvoelen en beslissen. Een regel die door de scheidsrechter op gevoel moet worden toegepast, verzameld door opgedane ervaringen.

Overigens komt deze “voetbalwet” goed van pas bij scheidsrechters die lichamelijk iets te smeuïg zijn, waardoor de totale wedstrijdconditie per ingeschatte sprintjes moeten worden verdeeld.

Toeschouwers kunnen vaak lachen om deze biologisch afgeroomde lichamen.

Maar druk een dergelijke toeschouwer geen fluit in de hand, want dan zijn ze niet thuis.

De beste stuurlui staan wijzend en corrigerend aan wal,…. maar hebben geen zwemdiploma.

Lobje

Reacties: boogballetjes@outlook.com

 

 

Sponsoren